Τέλος εποχής-80 χρόνια μετά-για το ιστορικό καφέ της αστικής Αθήνας, στη γωνία Βουκουρε­στίου και Πανεπιστημίου, καθώς μετονομάσθηκε σε «Athénée».

Στο«Ζοnar»s», το ιστορικό αθηναϊκό τοπόσημο, συνα­ντήθηκαν άνθρωποι της τέχνης, της διανόησης, της πολιτικής. Πάνω στα σερβίτσια του αντικατοπτρίζεται η Ιστορία, οι τοίχοι του έχουν ακούσει μυστικά, είδαν πολλά ραντεβού, μπορεί να αντίκρισαν ακόμα και εσένα, στο πιο γνωστό σημείο της πόλης.

Εκεί όπου μια πολυετής δικαστική διαμάχη μεταξύ δύο γνωστών ονομάτων που έχουν βάλει τη σφραγίδα τους στον χώρο της διασκέδασης οδήγησε τελε­σίδικα στην αφαίρεση του ονόματος «Ζοnars» από την ιδρυτική και παρα­δοσιακή του έδρα. Η οικογένεια Πάνα, με επιτυχημένες επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και το «Ζοnars», έχασε την εμπορική ονομα­σία, που διεκδικούσε η επιχείρηση «Dinysos Zonar»s» στην Ακρόπολη, η οποία, όπως και πολλά γνωστά κέντρα στην παραλιακή, που φέρεται να ανή­κουν στην οικογένεια Σταθοκωστόπουλου.

Ωστόσο, οι δικαστικές περιπέτειες που αφορούν το πολυτελές καφέ ξεκι­νούν πολύ παλιότερα. Πιο συγκεκριμένα, το 1995, όταν η εταιρεία «Διόνυσος» ήλθε σε αντιδικία με το Μετοχικό Ταμείο Στρατού, ιδιοκτήτη του κτιρίου όπου στεγαζόταν το «Ζοnars», με απο­τέλεσμα το κλείσιμο της επιχείρησης το 2001.

Ο πρώτος κύκλος είχε κλείσει… Στις 26 Μαρτίου εκείνης της χρονιάς η ιστορική καφετέρια έκλεισε τις πύλες της, με μια λιτή ανακοίνωση: «Σε λίγες ημέρες κλείνει και το τελευταίο παρα­δοσιακό και τουριστικό κατάστημα «Ζοnars». Θέλουμε να εκφράσουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς την αξιό­τιμη πελατεία που μας τίμησε με την εμπιστοσύνη της 61 χρόνια» ανέφερε, σε ανακοίνωση της η διεύθυνση.

Η ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Τότε ξεκίνησε η ανάπλαση του κτιρί­ου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού από την εταιρεία Picar ΑΕΕ που την είχε αναλάβει, όπως και την εκμετάλ­λευση του κτιρίου για 25 χρόνια. Το ιστορικό στέκι των Ελλήνων πολιτικών και διανοουμένων του περασμένου αιώνα, έξι χρόνια μετά το κλείσιμο του το 2001, άρχισε -πλήρως ανακαινισμένο- την επαναλειτουργία του τον Οκτώβριο του 2007 στο νέο εμπορικό συγκρότημα, διατηρώντας ανέπαφα τα χαρακτηριστικά αρ ντεκό στοιχεία του. Από το 2007 έως το 2015 η δια­χείριση του ιστορικού καφέ-ζαχαροπλαστείου ανήκε στην Everest.

Και το 2015 τα αδέλφια Πάνα ανέλαβαν τη λειτουργία του, σε μια προσπάθεια αναβίωσης του αθηναϊκού κοσμοπο­λίτικου αστικού περιβάλλοντος, με σκοπό να γίνει ξανά σημείο αναφοράς της πρωτεύουσας και στέκι της κοινωνικής και πολιτικής ελίτ.

Σήμερα, εν έτει 2019, η ανακοίνω­ση του δικηγορικού γραφείου «Στέφανος Οικονόμου και Συνεργάτες» είναι σαφής: «Μετά από πολυετή δικαστική διαμάχη οι δικηγόροι του γραφείου μας -εξειδικευμένοι στο δίκαιο των εμπο­ρικών σημάτων- πέτυχαν την έκδοση απόφασης από το Συμβούλιο της Επι­κρατείας που δικαιώνει πελάτη μας ως μοναδικό δικαιούχο του γνωστού σή­ματος Ζοnar»s.

Η πολυετής δικαστική διαμάχη ξεκίνησε το έτος 2004 όταν η εταιρεία που εκμεταλλεύεται σήμερα το ζαχαροπλαστείο επί της οδού Πα­νεπιστημίου και Βουκουρεστίου στην Αθήνα κατοχύρωσε στο όνομα της το σήμα Ζonar»s καθώς και διάφορα άλλα σήματα με τη προσθήκη διαφό­ρων προσδιοριστικών στη λέξη Ζonar»s.

Η δικηγορική εταιρεία μας «Στέφανος Οικονόμου και Συνεργάτες», έχο­ντας μεγάλη εμπειρία στο δίκαιο των εμπορικών σημάτων, ανέλαβε για λο­γαριασμό του πελάτη μας, ο οποίος είχε κατοχυρώσει το σήμα «ΔΙΟΝΥΣΟΣ-ΖΩΝΑΡΣ 1940-1962 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ-ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ» ήδη από το έτος 1940, τη δικαστική του εκπροσώπηση μετά την αίτηση διαγραφής των σημάτων της αντιδίκου εταιρείας και πέτυχε την έκδοση θετικών εφετειακών αποφάσεων και τέλος, κατόπιν αίτησης αναίρεσης της αντιδίκου εταιρείας το ΣτΕ απέρριψε αυτή δίνοντας τέλος σε ένα μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα και στην πολυετή παράνομη χρήση του σήματος του πελάτη μας με σημαντικής αξίας ζημία για αυτόν.

Οι δικαστικές αποφάσεις έκριναν ότι τα σήματα «ΔΙΟΝΥΣΟΣ-ΖΩΝΑΡΣ 3.940-1962 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ-ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ» του πελάτη μας και το εμπορικό σήμα «ΖΟΝΑΚ»8» της αντι­δίκου, αν και δεν είναι πανομοιότυπα απεικονιστικά, εντούτοις η δεσπόζου­σα, κυρίαρχη και έντονης διακριτικής ικανότητας ένδειξη είναι η ένδειξη «Ζonar»s» που προσδίδει στα δύο σήματα σημαντική ομοιότητα.

Τα δικαστήρια έκριναν επίσης ότι το σήμα του πελάτη μας «ΔΙΟΝΥΣΟΣ-ΖΩΝΑΡΣ 1940-1962 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ-ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ» είναι σήμα φήμης, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι, όπως είναι κοινό τοις πάσι, στο κτίριο επί των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου στο κέντρο των Αθηνών λειτουργούσε από το έτος 1939, το ζαχαροπλαστείο «Ζonar»s», το συ­γκεκριμένο, δε, σημείo ανάπτυξης και λειτουργίας της επιχείρησης αυτής, στη συνείδηση του κοινού, έχει συνδεθεί με αυτήν την ίδια την επιχείρηση και τα προϊόντα και υπηρεσίες της και ότι η έντονη, δε, φήμη της άλλοτε εκεί λει­τουργούσας επιχείρησης του πελάτη μας συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, που δεν λειτουργεί το αρχικό κατάστημα της, το συγκεκριμένο δε σημείο έχει καθιερωθεί στη συνείδηση του κοινού και ως τόπος συνάντησης (στου Ζonar»s), αλλά και στο μέλλον, ακόμα και αν πάψει να υφίσταται το συγκε­κριμένο κτίριο, το σημείο αυτό θα διακρίνεται πάνχα με τη φράση «στου Ζonar»s», χωρίς το γεγονός αυτό να χρήζει περαιτέρω απόδειξης.

Ως εκ τούτου κρίθηκε ότι προκατατεθέν σήμα του πελάτη μας «ΔΙΟΝΥΣΟΣ-ΖΩΝΑΡΣ 1940-1902 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ-ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ» με την πάροδο του χρόνου έχει καταστεί σήμα φήμης, ενώ η δρα­στηριοποίηση της αντιδίκου στο ίδιο ακριβώς οίκημα και χώρο στον οποίο αναπτύχθηκε το κατάστημα Ζonar»s του πελάτη μας, ήτοι στο κτίριο επί των οδών Πανεπιστημίου και Βουκουρε­στίου και η κατάθεση σήματος με χα­ρακτηριστικό τη λέξη «Ζonar»s», δεν είχε άλλο σκοπό παρά την εκμετάλλευ­ση της φήμης του σήματος του πελάτη μας και της χρήσης του ονόματος «Ζonar»s» καλλιεργώντας την πλαστή εντύπωση στο μέσο καταναλωτή ότι το παλαιό και φημισμένο εστιατόριο-ζαχαροπλαοτείο «Ζonar»s» λειτουρ­γεί και πάλι, όπως λειτουργούσε και πριν από την ανακατασκευή του κτιρί­ου, από την εταιρεία του πελάτη μας και έγινε αντίθετα με την καλή πίστη».

Αντίστοιχα, ο Χρύσανθος Πάνας δήλωσε: «Αναγκαστήκαμε να το μετο­νομάσουμε, εμείς δεν θέλαμε να αλλά­ξουμε το όνομα του «Ζonar»s, άλλωστε πάνω στην ιστορία του χτίσαμε. Είμα­στε πολύ στεναχωρημένοι σήμερα. Το όνομα «Athénée», που σημαίνει «Αθή­ναιον», το διαλέξαμε γιατί σημαίνει το «εντευκτήριο της Αθήνας», ένας χώρος όπου συχνάζουν οι άνθρωποι του πνεύ­ματος, κάτι που ταιριάζει με την ιστορία του χώρου. Πιστεύω ότι εκφράζει την πόλη, πάντα σκεφτόμουν πως αν η Αθήνα ήταν ένα ξενοδοχείο, το Zonar»s θα ήταν το lobby».

Ετσι, δυστυχώς για την ιστορία της αστικής Αθήνας, δεν υπήρξε καμία δυνατότητα συμβιβασμού και λόγω αυτής της αντιδικίας έπεσε αυλαία σε ένα από τα πιο εμβληματικά μαγαζιά της πρωτεύουσας. Το όνομα «Ζοnar»s» θα υπάρχει, πια, μόνο σε ανεξίτηλες μνήμες και σε ένα μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας.

Αυτή, για το εν λόγω καφέ, ξεκινά το 1939 από τον Ελληνα ομο­γενή Κάρολο Ζωναρά (1873-968), επι­χειρηματία γεννημένο στην Ανατολι­κή Θράκη, ο οποίος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα από τις ΗΠΑ, όπου είχε ανοίξει στο Ντέιτον του Οχάιο μια επιτυχημένη και επικερδή σοκολατοβιομηχανία.

Τα εγκαίνια του «Ζοnar»s» έγιναν τον Δεκαπενταύγουστο του 1940· Τραγική ειρωνεία και σύμπτω­ση: συνέπεσαν με τον (φασιστικό) τορπιλισμό της φρεγάτας «Ελλη» στο λιμάνι της Τήνου.

Το «Ζοnar»s» στεγά­στηκε στο κτίριο του Μετοχικού Τα­μείου Στρατού-θεμελιώθηκε το 1938. Στο εσωτερικό του καφέ στεγάστηκαν η πολυτέλεια με τις ξύλινες επενδύσεις δια χειρός Βαράγκη, οι πολυέλαιοι, τα κρύσταλλα, οικαθρέπτες.

ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Ιστορία, όμως, δεν έγραψαν μόνο τα γλυκά, οι καφέδες, τα αναψυκτικά. Το καφέ-ζαχαροπλαστείο ήταν επί πολλές δεκαετίες κομμάτι της καθημερινότη­τας στο κέντρο της πόλης και αποτελούσε προσφιλές στέκι της πολιτικής, καλλιτεχνικής και κοσμικής Αθήνας, ακόμη και στα χρόνια της Κατοχής.

Ιδιαίτερα από το 1950 ως τον θάνατο του Ζωναρά (1968), το «Ζonar»s» φιλο­ξένησε τη δόξα. Στα τραπέζια αυτά έγραψε ο Σπύρος Μελάς τα χρονογρα­φήματα του για τον τορπιλισμό της «Ελλης», εκεί έδωσε τηλεοπτική συνέ­ντευξη στη γαλλική τηλεόραση ο Μάνος Χατζιδάκις με τη Μελίνα Μερκούρη.

Σε αυτό το μέρος σύχναζε η πολιτι­κή ηγεσία του τόπου, από τους Κων­σταντίνο Καραμανλή και Σοφοκλή Βενιζέλο, μέχρι Ηλία Ηλιου, Ευάγγελο Αβέρωφ και Γεώργιο Ράλλη.

Θαμώνες , του, από τον κύκλο των συγγραφέων και καλλιτεχνών, ήταν -μεταξύ άλλων- οι Οδυσσέας Ελύτης, Νίκος Γκάτσος, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Δημή­τρης Μυράτ, Μίνως Βολανάκης, Τζένη Καρέζη, Φρέντυ Γερμανός, Αλίκη Βου­γιουκλάκη, Ιάκωβος Καμπανέλλης. Αλλά και ξένες διασημότητες, όπως οι συγγραφείς Λόρενς Ντάρελ και Χόρχε Λουΐς Μπόρχες και οι ηθοποιοί Αντονι Κουίν και Σοφία Λόρεν.

Η πολυτέλεια του καταστήματος αποτυπώθηκε και στο βιβλίο του «Μα­ντάμ Σουσού»;

-Για πού, κυρία Σουσού;

«Στου Ζωνάρς».

-Τι είναι πάλι αυτό;

«Κέντρον, κυρα-Μαρίκα μου. Κέντρον του καλού κόσμου. Αλλά, φυσικά, παρντόν. Πού να ξέρετε εσείς εδώ κάτω, αστείο πράγμα! Είναι ένα πολυτελέστατον κέντρον, όπου πηγαίνει η αριστο­κρατία και τρώγει την πάστα της λιγά­κι ακριβούτσικα. Δίνεις όμως κάτι παραπάνω, κυρία Πανωραία μου, αλλά την ευχαριστιέσαι!».

Τώρα πια, η αυλαία έπεσε, η παρά­σταση τελείωσε και αυτό το meeting point πολιτισμού θα λέγεται «Athénée». Είναι βέβαιο, όμως, πως όλοι στο «Zonar»s» θα δίνουν ραντεβού…