Τέσσερις σουτέρηδες και στη μέση ο Γιάννης – SDNA

Η Εθνική ομάδα είναι το «φυλαχτό» μας. Είναι το «τοτέμ» του (κάθε) αθλήματος. Είναι η πόρτα για την καλύτερη ζωή, στα γήπεδα μας, μπροστά στις τηλεοράσεις μας, στα… καφενεία της γειτονιάς μας ή του διαδικτύου (social media) μας. Ειδικά σήμερα, την εποχή της μαυρίλας και της τοξικότητας που έχουν σκεπάσει το λατρεμένο μας μπασκετάκι, η Εθνική ομάδα είναι το οξυγόνο. Το φως. Το νερό στο τραπέζι, που το θες για να πάει κάτω οτιδήποτε τρως. Και εσχάτως το μενού δεν είναι ελκυστικό, να το πω ευγενικά… 

Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και η 18αδα που επέλεξε μπαίνει στην προετοιμασία για το Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας, όπου η Εθνική ομάδα θα έχει την πολυτέλεια και το «βάρος», την τιμή και την «πίεση» να παρουσιαστεί με τον MVP του ΝΒΑ. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα είναι εκεί και η παρουσία του, δεν σηκώνει καμία αμφισβήτηση, αλλάζει το επίπεδο της Εθνικής και πάνω από όλα των προσδοκιών. 

Ο Γιάννης θα κάνει τα πάντα! Θα έχει ελευθερία κινήσεων, θέσεων, αποφάσεων, επιλογών. Θα είναι ο παίκτης που θα κατεβάζει τη μπάλα, που θα ποστάρει ως σέντερ, που θα βγαίνει έξω για να πάρει τη μπάλα και να ορμήσει στο καλάθι. Θα είναι παντού. Θα κάνει τα πάντα. Θα είναι «ένα καθαρόαιμο άτι που θα τρέχει ελεύθερα στο χωράφι», όπως είχε πει κάποτε ο Μπλατ για τον Κιριλένκο.

Όμως δεν θα μπορεί να είναι αποτελεσματικός μόνος του. Δεν θα παίζει ένας εναντίον πέντε. Δεν το κάνει στο ΝΒΑ, δεν μπορεί να το κάνει σε ένα διεθνές τουρνουά. Χρειάζεται, όποτε θα βρίσκεται στο παρκέ, άλλους τέσσερις γύρω του κι όταν είναι στον πάγκο, άλλους πέντε που θα κάνουν τη δουλειά και με το παραπάνω. 

Εκ της σύνθεσης της λίστας των «18», εξάγονται ορισμένα συμπεράσματα. Εντοπίζει κανείς στοιχεία που επικροτεί, αλλά και κάποια τα οποία μπορεί να εκφέρει ενστάσεις. 

Χωρίς να θέλω να βγάλω αρνητισμό, σεβόμενος τις επιλογές των προπονητών που γνωρίζουν καλύτερα από εμένα (και ειδικά για τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις) και με τις ευχές η ομάδα που θα ταξιδέψει στην Κίνα να φθάσει πιο μακριά και από εκεί που μπορεί, οδηγώντας την Ελλάδα ξανά στις επιτυχίες, θα σημειώσω πως με τον «Greek Freak» παρόντα τα κριτήρια είναι διαφορετικά, από ότι αν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο απουσίαζε. 

Αγωνιστικά ένα από τα πιο βασικά στοιχεία που πρέπει να ληφθεί υπόψην είναι η ικανότητα στο τρίποντο. Θα μπορούσε να είχαμε στο παρκέ 4 παίκτες που να «βομβαρδίζουν» από τα 6μ75 και να ανοίγουν το γήπεδο για να δράσει ο Αντετοκούνμπο; Να είχαμε 4 Αλβέρτηδες, ή 4 Στογιάκοβιτς, που λέει ο λόγος; Καθ’ υπερβολή ίσως οι 11 γύρω από τον άσος των Μπακς να έπρεπε να ήταν οι 11 πιο εύστοχοι παίκτες από τη γραμμή των τριών πόντων. Καθ’ υπερβολή έτσι; Όχι πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.  

Με αυτή τη λογική «κτίστηκε» το ρόστερ των Μπακς (γύρω από τον Γιάννη) και έφτασε στην 1η θέση της κανονικής περιόδου και στον τελικό της περιφέρειας. Με αυτή τη λογική για παράδειγμα πρέπει να κτίστηκε ο Παναθηναϊκός γύρω από τον Νικ Καλάθη, αυτή την παράμετρο πρέπει να έχει σοβαρά υπόψη της η Εθνική ομάδα. 

Υπό αυτό το πρίσμα, δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη να είναι στις κλήσεις ο Ντούσαν Σάκοτα, μολονότι έχει αδυναμίες στην άμυνα. Μην σας πω ότι δεν θα ένιωθα καμία έκπληξη κι αν ήταν στην τελικά 12αδα. Θα κατανοούσα επιστροφή του Κώστα Βασιλειάδη στην Εθνική και θα ήθελα Μάικ Μπράμος, αντί του πολλά υποσχόμενου Τάιλερ Ντόρσεϊ. Λόγω συνθηκών. 

Κλειδί ο Μπουρουσάγκα

Στο μπάσκετ που επιβάλλεται να παίξει η Εθνική για να αξιοποιήσει το «βαρύ πυροβολικό» της, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο Γιάννης Μπουρούσης είναι ο πιο πολύτιμος και καθοριστικός παίκτης. Ο παίκτης-κλειδί. Με την ικανότητα του να παίζει στο τρίποντο, προσφέρει στην τακτική της ομάδας τεράστια βοήθεια. Τη μεγαλύτερη από ποτέ. Κατά καιρούς, έχω αναφέρει ότι ο έλληνας σέντερ έχει αδυναμίες (low-post, άμυνα στο pick’n’roll κ.α), όμως εν προκειμένω θα είναι ο «καλύτερος συμπαίκτης» του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Η Κίνα είναι η ευκαιρία να δούμε τον καλύτερο και πιο κρίσιμο Μπουρούσης όλων των εποχών στην Εθνική! 

Πάντα με βάση το συγκεκριμένο κριτήριο κι από τη στιγμή που ο Θανάσης Σκουρτόπουλος δεν επέλεξε τον Σάκοτα για την προετοιμασία, δεν μπορώ να φανταστώ πως ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος δεν θα είναι στην Κίνα. Αμυντικά «βράχος», πολύπειρος, εξαιρετικό παιδί, άριστος συμπαίκτης και ότι πρέπει για το κλίμα στα αποδυτήρια, ικανός για να παίξει και στο «3» και στο «4» και με 45,7% από τα 6μ75 στα πλέιοφς, με 40,3% συνολικά στην Α1. Επίσης αγωνίστηκε στα «παράθυρα», ενώ κι αν παίζει 1-2 λεπτά είναι βέβαιο πως δεν θα επηρεαστεί αρνητικά. Ούτε ο ίδιος, ούτε η ομάδα. 

Σε ότι αφορά τον Ντόρσεϊ, που καταλαμβάνει την μία και μοναδική θέση «νατουραλιζέ» παίκτη που δικαιούται κάθε Εθνική να έχει στην 12αδα της, εφόσον ταξιδέψει στην Κίνα, οι ενστάσεις για τη μη πρόσκληση του Μπράμος μετριάζονται. Η ευστοχία του παίκτη της Βενέτσια από τα 6μ75, αλλά και η σκληράδα του στην άμυνα είναι στοιχεία που τα χρειάζεται η Εθνική μας. Ενδεχομένως πίσω από την επιλογή κρύβονται και άλλα πράγματα. Ο Σκουρτόπουλος και οι συνεργάτες του έχουν όλες τις λεπτομέρειες και με βάση αυτές κρίνουν. Εμείς κρίνουμε μόνο με όσα βλέπουμε στο παρκέ, τις στατιστικές και όσα τυγχόν ακούμε για νοοτροπίες και συμπεριφορές. 

Δυο ακόμη παρατηρήσεις με αφορμή την ανακοίνωση των 18 από τον Σκουρτόπουλο. Με δεδομένο πως δεν κλήθηκε ο Κουφός, ο Παπαγιάννης θα πρέπει να κάνει πολύ κακές εμφανίσεις στα φιλικά για να μην είναι στην 12αδα αφού δεν υπάρχει άλλος για τη θέση του σέντερ, πίσω από τον Μπουρούση. Και εφόσον η 12αδα έχει πέντε γκαρντ, από τη στιγμή που κλήθηκε ο Ντόρσεϊ, το δίλημμα θα το εντόπιζα στο Αθηναίου ή Κόνιαρης. Και θα έδινα ένα πόντο στον πρώτο, λόγω εμπειρίας και «αλητείας» (με την καλή έννοια) που δείχνει πως διαθέτει.  

ΥΓ1: Αποτελεί βασικό κανόνα ότι η Εθνική δεν είναι ομάδα All Star Game για να επιλέγονται οι καλύτεροι. Κάποιοι πρέπει να θυσιάζονται για να δημιουργείται μια ομάδα με πρωταγωνιστές, ρολίστες και παίκτες που μπορεί να είναι ευτυχισμένοι από την παρουσία τους στην αποστολή. Επίσης δεν είναι κριτήριο τα συμβόλαια που κουβαλούν. Η αγορά ρυθμίζει τα κασέ, αλλά υπάρχουν φορές που ανάλογα με την προσφορά που υπάρχει μπορεί λόγω της ζήτησης κάποια να υπερτιμηθούν ή να υποτιμηθούν. 

ΥΓ2: Δυνητικά θα μου άρεσε να έβλεπα στο παρκέ 5αδα με Σλούκα (του 44,9% σε Ευρωλίγκα και 45,6% στο τουρκικό πρωτάθλημα), Μπράμο (45% στην Ιταλία και 4.1% στο BCL), Βασιλόπουλο (45,7% στα πλέιοφς και 40,3% συνολικά) (ή Σάκοτα 41.3% στην Α1 και 30,5% στο BCL), Μπουρούση (35,4%) και Γιάννη Αντετοκούνμπο. Το καταγράφω ως παράδειγμα επί… παρκέ, των όσων ανέφερα προηγουμένως. 

ΥΓ3: Γράψτε τη δική σας 12αδα από κάτω. Η δική μου θα ήταν: Καλάθης, Σλούκας, Αθηναίου, Κόνιαρης, Μπράμος, Παπαπέτρου,, Βασιλόπουλος, Σάκοτα, Πρίντεζης, Μπουρούσης, Παπαγιάννης, Γ.Αντετοκούνμπο. Από τους 18 της προεπιλογής: Καλάθης, Σλούκας, Ντόρσεϊ, Αθηναίου, Θ.Αντετοκούνμπο, Παπαπέτρου, Παπανικολάου, Βασιλόπουλος, Πρίντεζης, Μπουρούσης, Παπαγιάννης, Γ.Αντετοκούνμπο. 

ΥΓ4: Να επαναλάβω ότι ο Θανάσης Σκουρτόπουλος και οι συνεργάτες του γνωρίζουν καλύτερα και μέσα από την καθημερινή τριβή, τις προπονήσεις, τα φιλικά και όλη την προετοιμασία θα επιλέξουν την 12αδα που θα πιστεύουν οτι θα πετύχει τους στόχους της Εθνικής, το οποίο είναι κάτι που ασυζητητί θέλουν περισσότερο από όλους εμάς.